Al vanaf dat ik een klein meisje was, is het mijn droom geweest om naar de andere kant van de wereld af te reizen. Naar Australië om heel precies te zijn. Ik heb nooit geweten hoe en waarom, maar dat ik naar Australië wilde, stond vast.
Eind 2016 is het zover en plan ik dan eindelijk mijn grote droomreis naar Australië. Ik moet mijzelf letterlijk en figuurlijk loskoppelen van alles en iedereen dat/ wie ik ken. Ik ga alleen op avontuur naar de andere kant van de wereld. Op dit moment nog met de illusie dat ik ‘op zoek ga naar mijn ware ik’.
Eind januari 2017 is het zover: alleen stap ik op schiphol in het vliegtuig naar Australië. Toentertijd woonde ik samen met mijn vriend Daan, met wie ik mijn liefdesrelatie verbrak om ‘op zoek te gaan naar mijzelf’. Het verbreken van mijn liefdesrelatie was niet omdat de liefde er niet meer was, maar ík had mezelf nodig. Mijn hart breekt terwijl ik het hart van mijn partner breek, die dit helemaal niet aan zag komen.
En daar ging ik dan, alleen op avontuur. Op ontdekkingsreis: wie is Naomi? Wie ben ik? Wie wil ik zijn? Wat wil ik doen? Waar word ik gelukkig van? Wat wil ik leren? Wat wil ik afleren? Wat wil ik de wereld inbrengen? Wat wil ik dat mijn legacy is als ik er niet meer ben?
Australië is wel even andere koek. Alles is nieuw, ik ben alleen in een land waar ik niks en niemand ken en ben volledig helemaal op mezelf aangewezen. Ik moet alles opnieuw opbouwen. Er zijn geen oordelen, opmerkingen, reacties, meningen, emoties, vragen of gevoelens van andere mensen.
Ik maak mijn eigen keuzes. Read that again. Ik maak volledig mijn eigen keuzes!
WAUW! Er gaat een wereld voor mij open. Ik ben dus blijkbaar wél in staat om zelf keuzes te maken, knopen door te hakken en te bepalen wat ik wil.. YES, I FREAKING LOVE IT!
Vijf maanden besteed ik in het prachtige Australië en ik maak kennis met onder andere Sydney, Byron Bay, Brisbane en Surfers Paradise. Ik kampeer midden in de bergen, tussen al het wild en maak roadtrips van soms wel 8 uur per dag. Ik kom op de meest bijzondere en prachtige plekken, heb intense gesprekken met mezelf en reizigers die ik ontmoet. De diepgang die ik heb mogen ervaren is voor mij niet in woorden uit te drukken.
De kwetsbaarheid en openheid onder reizigers is nieuw voor mij. Het is een taal an sich. Ik ben het niet gewend dat er nog meer mensen zijn die zo open en bloot delen wat er intern plaatsvindt. Maar wanneer je op reis bent, zeker alleen, ontmoet je veel gelijkgestemden.
Wanneer je door jouw persoonlijke schaduwkanten heen beweegt, is het heel fijn om dat ook met een ander te delen en daarover te brainstormen. In de backpackwereld is dat heel gebruikelijk. Het is een verrijking en bevestiging voor mij. Zie je wel; je bent helemaal niet raar of gek als je open en bloot deelt wat je wil delen.
Tijdens mijn reis maak ik plezier, kom ik los van alle oordelen die ik mijzelf gegeven had en die ik gaandeweg ook van anderen kreeg. Hierdoor komt er ruimte. Ruimte voor licht, liefde en vooral geen oordelen, waardoor mijn vuurtje weer langzaam gaat branden.
Die drive, die energie… Mijn motor begint weer te draaien! Oh lieve jij, wat is dit een belangrijke les! Een auto rijdt ook niet zonder olie of benzine, die móet je bijtanken vóórdat hij leeg is, anders sta je stil.
En wellicht denk je nu: wat cliché. Dat klopt, maar wel een cliché gebaseerd op feitelijke waarheden!
“Who ever said a cliché is untrue?”
Meer weten over mijn reis naar Australië en wat ik daarvan geleerd heb? Je leest het in deze blog.
Farmwork
Ik ben inmiddels in het prachtige far North Queensland! Wauw, wat is het hier mooi en fijn. Cairns is één van mijn favoriete steden. Ongeveer 120 kilometer ten zuiden van Cairns, werk ik vier maanden op een bananenboerderij in Innisfail. Hier ga ik het vereiste werk doen om mijn second year working holiday visum te kunnen aanvragen. In dit werkhostel ontmoet ik ongeveer 150 mensen, met wie ik vier maanden doorbreng. Op deze plekken heb ik hele diepe en hechte vriendschappen en connecties gemaakt. Wauw, ik krijg kippenvel terwijl ik dit schrijf. We maken de raarste dingen mee, hebben de gekste feesten en ik ervaar de heftigste katers die ik óóit gehad heb. Ik voel weer dat ik leef, létterlijk!
Als ik terugkijk op deze periode, leefde ik allesbehalve gezond in deze periode. Maar ik ben niet naar Australië gegaan om binnen de lijntjes te kleuren. Ik ben hier naartoe gekomen om al mijn regels en kaders – letterlijk en figuurlijk – over boord te gooien en te ontdekken wat daadwerkelijk mijn eigen grenzen zijn. En daar kom ik maar op één manier achter:
0 reacties